سلسله سلمانی ابوترابی جلالی خاکسار غلام علیشاهی مطهری
گوهری مطهر و پاک و قابل فیض از مادری مومن و مهربان در سرزمین سلمان فارسی به سال ۱۲۸۸ ه-ق دیده به جهان گشود. او را علی محمد نامیدند. حاج مطهر در بیست سالگی در روز عید غدیر خم به هنگام تقسیم آش نذری با حاج بهار علیشاه سرسلسله ی خاکسار غلام علیشاهی آشنا شد. در پی این آشنایی حاج مطهر جهت دیداری دوباره با حاج بهار علیشاه به کوفه عزیمت کرد و درآنجا کسوت درویشان را به بر کرد.
به دستور حاج بهار علیشاه به کاشمر رفت و سه سال در آنجا ماند سپس به زیارت امام هشتم رفت و مدتی را در مشهد به ریاضت تن داد و عازم اوچ ملتان شد. از شهرهای هرات کابل قندهار گذشت و عاقبت به خاک سرچشمه خاکسار رسید. همان طور که می دانیم عهد و پیمان با سادات خاندان جلالی بخارایی یکی از سنت های دیرینه سلسله است. حاج مطهر بعد از ملاقات با سادات جلالی و زیارت مزار سلطان جلال الدین حیدر یک اربعین در خانقاه اوچ به ریاضت نشست و سپس به کوفه نزد حاج بهار علیشاه بازگشت.
بعد از ملاقات با حاج بهار حج واجب را بجای آورد و سپس در خاک کوفه نجف و کربلا به تمکین سلوک نشست .در همین ایام حاج بهار کلید گلستان خویش را به دست باغبان تازه نفس سپرد .زمانی که حاج مطهر به مسند ارشاد نشست با داشتن اندیشه های متفاوت و نو توانست تحولی عمیق در نظام فقر و سیر و سلوک به وجود آورد که مهمترین آنها ساختن خانقاه در شهرهای بزرگ، یکی کردن شاخه های خاکسار، سر و سامان دادن به فقرایی که نام خاکسار را پرچم راه خود کرده بودند، پاک سازی سنت های قدیمی که دیگر کاربردی در جامعه نداشت، مخالفت سرسخت با اندیشه های موهومی که شیاطین و غولان راه از دوره حکومت صفویه به خاکسار تحمیل کرده بودند و بسیاری از کارهای دیگر و اولین خانقاه حاج مطهر در قبرستان حاجبیه بر سر تربت حاج قطار علیشاه در دروازه شمیران در زمان پهلوی پایه گذاری شد.
خیر الحاج حاج مطهر علیشاه شیرازی در لاهیجان گیلان در جوار مزار شیخ زاهد گیلانی بر فراز کوهی زیبا و معنوی باغچه ای کوچک را برای وداع با عالم خاک انتخاب کرد و به سال ۱۳۶۱ هجری شمسی مطابق با ۱۴۰۲ ه-ق هجران را از جسم خاکی پذیرفت.
