| عالَم از وهم، فهمِ راز نکرد |
|
مُرد در خواب و چشم باز نکرد |
| سرکشی ماند در طبیعتِ خلق |
|
سَجده آرایشِ نیاز نکرد |
| طبع از هر شِی انفعال گزید |
|
لیک از وهم احتراز نکرد |
| کرد هرکس وداعِ خویش اما |
|
ترکِ اسبابِ حرص و آز نکرد |
| به کشاکش گسیخت ربطِ نفْس |
|
اَمَل این رشته را دراز نکرد |
| نقدِ ما را خجالتِ قلبی |
|
کرد آبی که صد گُداز نکرد |
| نوحه دارد جهان بر آن کفِ خاک |
|
که هواییش سرفراز نکرد |
| بسکه در خون نشست، دل گردید |
|
عقدهای را که عشق باز نکرد |
| در محیطِ تجددِ امثال |
|
موجِ تکرار جلوةساز نکرد |
| گر تپش بود و گر شکیبایی |
|
هرکسی هرچه کرد، باز نکرد |
| سَجدهی ماست بیقیام و قُعود |
|
خاک هم اینچنین نماز نکرد |
| از تعلُّق نمیتوان رَستن |
|
قطعِ اُلفت کسی به گاز نکرد |
| حُسنْ بیرنگ و شوخیْ این همه رنگ |
|
آنچه دل کرد، حُقّةباز نکرد |
| هیچ رنگی نداد عرضِ ظهور |
|
که نگه را جنونطراز نکرد |
| بیتکلّف همین حقیقت بود |
|
غفلتْ اندیشهی مَجاز نکرد |
| معنیِ ما به لفظْ کم پرداخت |
|
نغمهای بود، یادِ ساز نکرد |
| داغم از وضعِ بینیازیِ دل |
|
که به خودْ او رسید و ناز نکرد |
| رفت خلقی به یادِ جلوه ز خویش |
|
آیِنه دید و احتراز نکرد |
| درِ آیینهٔ خانهی ما را |
|
جز تحیّر کسی فراز نکرد |
| بسکه از ما و من به حیرت ساخت |
|
اینقَدْر نیز امتیاز نکرد |
دانلود فایل پی دی اف