| ملکِ دل را عمارتی دگر است |
|
لفظِ جان را عبارتی دگر است |
| عاشقان را به خونِ خویش _ چو خُم _ |
|
بیتکلّف طهارتی دگر است |
| همچو آیینه چشمِ عارفِ را |
|
سازِ حیرت بصارتی دگر است |
| در قضایِ نمازِ ظاهرِ ما |
|
فکرِ باطن کفارتی دگر است |
| گر خداوندی است سلطانی |
|
بندگی هم وزارتی دگر است |
| طور این است تاب آتش عشق |
|
این شرر را حرارتی دگر است |
| در مقامی که نیستی است ادب |
|
عاجزی هم جسارتی دگر است |
| از سپاهِ عدم به کشورِ ما |
|
این نفس، گَردِ غارتی دگر است |
| بوالهوس! لافِ درد و غم تا چند؟ |
|
این متاع از تجارتی دگر است |
| رو به تفهیمِ انفس و آفاق |
|
جهد کن، کاین مهارتی دگر است |
| یک نفس بیجهادِ نفس مباش |
|
صلح با خود شرارتی دگر است |
| چه اداها که گل نکرد اینجا |
|
زندگی استعارتی دگر است |
| آنکه پاسِ نفس نمیدارد |
|
چون حبابش جسارتی دگر است |
| هرزهگو را گشودنِ لبها |
|
التذاذِ بکارتی دگر است |
| کی بَری لذّت از شهودِ یقین |
|
این نگه را نظارتی دگر است |
| عارفان را ز جلوههای مَجاز |
|
به حقیقت اشارتی دگر است |
| چون نفس در حریمِ کعبهی دل |
|
هر تپیدن زیارتی دگر است |
| زحمتِ پا اگر نمیخواهیم |
|
رفتن از خود سفارتی دگر است |
| ذرهها را به چشمِ کم منگر |
|
کاین حقارت، حقارتی دگر است |
| در نوایِ مخالفِ من و تو |
|
این ترنّم بشارتی دگر است |
دانلود فایل پی دی اف